Om acht uur stonden de mountainbikes en damesfietsen met mandjes al weer klaar. Wij hebben de smaak van de mountainbikes te pakken dus daar gingen we weer. Het is alleen geen doen om met onze grote zware camera’s te fietsen. Dus het kleine Ricoh cameraatje en de telefoon mee. Beter iets dan niets en Erwin zijn telefoon maakt mooie foto’s. Het was al goed warm om te fietsen maar het was wederom prachtig om overal tussen door te fietsen en te zien hoe de mensen op het land en op het water werken. Vissersnetten werden van de boten afgehaald en geboet.

Er wordt langs de weg veel gras gedroogd. Dit wordt gebruikt om matten van te vlechten. Ze kleuren de gedroogde grassen ook, zodat er patronen geweven kunnen worden. En niks op een krukje, gewoon op de grond. De eerste onderhandelingen gevoerd om wat leuke dingetjes aan te kopen. Was het nog niet verleerd, en als je ziet hoe een houten beeldje van Sandelhout wordt gemaakt en hoeveel tijd daar in gaat zitten, dan hoef je ze ook niet het vel over de neus te halen.

Aangekomen bij een man die in de Cambodjaanse oorlog zijn voet was verloren. Om in zijn onderhoud te voorzien was hij eerst kapper en later is hij rijstwijn gaan verbouwen. Grappig om te zien hoe dat in zijn werk gaat. Hygiëne staat hier natuurlijk hoog in het vaandel. De rijst stond te koken naast de varkens die in het kot ernaast lagen. Een foto moest gemaakt worden van deze goed doorvoede hik hik hik varkens. Krijg ik een zwiep van de varkensstaart met wat vocht in mijn gezicht. Bahhhhhh. De rijstwijn had een percentage van 60% en uiteraard een slokje genomen. Brand goed alle bacteriën dood. Onder het genot van een kopje thee en een kokoskoekje werden we getrakteerd op een gitaarsolo van de eigenaar. Er werden oorlogsliederen voor het thuisfront gezongen, you and me en my wife.  De gitaar was erg vals en zijn zangkunsten zouden de Voice niet overleven.

Op de boot werden de fietsen gezet en vast gesjord en vervolgens werden wij op de boot gezet, gehesen. Een half uur gevaren en van het uitzicht genoten. Lekker windje over het ruggetje, is het shirt ook weer droog.

De lunch bij de locals waar we de fietsen achter konden laten was heerlijk. Veel te veel. We begonnen met het maken van overheerlijke springrolls….. zo lekker. Een rijstvel, wat sla, en kruiden een gegrild kippetje en vouwen maar. Dan dopen in de pinda soja saus en smullen maar. We dachten dat we al klaar kwamen maar toen kwam de Cau Lou, een plaatselijk noedel gerecht. Iets nieuws, zou Erwin dat we lusten…… Hij vond het heerlijk, pfffff. Vervolgens kwam er nog rijst met een groentegerecht. Dat was voor ons echt te veel. De ananas was overheerlijk zoet. Na de fietsen hier achtergelaten te hebben, naar het hotel gelopen. Een duik in het zwembad genomen en bijgekomen van alle indrukken van de afgelopen dagen.