Vanochtend langs de grens met China verder door het Karst gebergte gereden. Het blijft adembenemend mooi. De bergen, de rivier, de kleine watervalletjes het is betoverend. Je merkt dat dit gedeelte nog niet echt door de toeristenindustrie ontdekt is. De wegen zijn slecht en er kan soms slechts stapvoets gereden worden. Overal zijn ze aan de weg aan het werk en worden er hand en spandiensten verleend door zowel mannen als vrouwen om de weg opnieuw te teren. Eerst wordt er een heleboel kleine kiezels op de weg gestort, deze worden vervolgens plat gewalst. Als dit is gebeurd wordt er asfalt aangebracht en gaat er zand overheen. Erg arbeidsintensief en arbo technisch niet verantwoord. Maar ja zo gaat dat hier nu eenmaal.
De wandeling van vanmiddag zou niet zo stijl zijn maar na 4 bochten zei Erwin, Lies dit lijkt mij niet zo’n goed idee. Het was veel steiler dan gisteren en zou zo’n 5 km omhoog gaan. Omhoog is niet zo’n probleem maar naar beneden vindt Liesje niet zo fijn. Gelukkig had ik de stokken bij me. Helaas mistte we hierdoor het Black Lo Lo volk. Jammer dan, het was het ons het niet waard. Er hebben uiteindelijk maar 3 groepsleden het dorp bereikt.
Ons hotel is erg basic en we hebben bedden als planken, dus dat wordt nog wat vannacht. Erwin had het lumineuze idee om van de andere bedden, we hebben er 3, de dekens als matrassen te gebruiken. Laten we hopen dat dit zacht genoeg is. Wordt vervolgd!