Reisdag naar Payabungan

Vanochtend uit ons prachtig gelegen hotel aan het Toba meer vertrokken. Om 5 uur de wekker gezet, dus dat was een vroegertje, maar tja het zou ook een lange reisdag worden. Vandaag is het heel de dag bewolkt geweest en heeft het veel geregend. We hebben gisteren echt mazzel gehad met onze boottocht op het kratermeer van Toba.

Wat hebben we vandaag prachtige vergezichten gehad, zo mooi. Onze chauffeur rijdt goed en neemt geen enkele onnodige risico’s. Het lijkt er op dat ze momenteel het wegennet aan het upgraden zijn. Overal zijn ze bezig om de weg te verbreden, de afwatering langs de weg te ver beteren of te asfalteren. Dat gaat er alleen iets anders aan toe dan bij ons. Er zit geen enkele logica. Heb je een dorpsfeest dan zet je gewoon de helft van de feesttent op straat, waar al het verkeer langs dendert, dat maakt hier allemaal niet uit. Het verkeer wacht wel. Heet is niet druk op de wegen. Wel veel brommers en dure auto’s en als je in de bergen rijd en er zit een giga vrachtwagen voor je dan duurt het wel enkele minuten voordat de chauffeur in de gelegenheid is om in te halen.

Gestopt in Balige en op een Batak markt rond gekeken. De markt was nog niet up and running en veel was nog leeg, viel dan ook een beetje tegen.

Rond acht uur ’s-avonds kwamen we aan in ons hotel in Payabungan. We waren door de juf al voorbereid dat het niet echt een schoon hotel was, maar als je dan aan komt rijden en alleen in de receptie schijnt er een flauw licht, dan zakt de moed je in de schoenen. Het was dus ook niet fijn, vieze handdoeken, een airco die het niet deed, Erwin die het op zijn heupen kreeg, het licht dat het niet deed. Erwin was direct naar de lobby om te lezen en had aangegeven dat er wat lampjes vervangen konden worden. Dat werd direct opgepakt en vervangen. Gelukkig hadden we onze eigen sneldrogende handdoeken bij ons. Deze heb ik vervolgens over de kussensloop heen gelegd, zo smerig vond ik het er. Nu maar hopen dat we een beetje slapen!