Hindoe processie
We kunnen terugkijken op een leuke dag. Er is eigenlijk maar een A2 in Sri Lanka, alleen die moet je vergelijken met B weg in Nederland en dan worden er hier behoorlijke kuren uitgehaald om in te halen. Ze rijden hier links en het gaat echt van rechts naar links het lijkt soms wel slalommen. Gelukkig hebben we een goede chauffeur, die geen risico’s neemt.
Vanmiddag zijn we gaan fietsen. De bus bracht ons naar de fietswinkel, dat wil zeggen er stonden op een gegeven moment 20 fietsen aan de kant van de weg. Maar voordat we daar aankwamen kwamen we een Hindoe processie tegen die maar 1 keer per jaar gehouden wordt, dus het was een unicum dat wij daar net op dat moment langs reden. Tja en wat je dan ziet, de foto’s zeggen genoeg. Mannen die in trance aan vleeshaken hangen en speren door hun wangen hebben gespiesd echt heel bizar. Veel muziek en mensen die mee liepen. Wij weten in ieder geval waar het SM is uitgevonden?
De grootste bakstenen Stoepa ter wereld
Nadat de fietszadels waren afgesteld, en Erwin heerlijk op een dames fiets zat, met een lage instap, altijd handig zodat je niet kunt vallen, gingen we op pad. In het UNESCO erfgoed. Vroeger was Anuradhapura de hoofdstad van Sri Lanka. We zijn eerste naar de grootste bankstenen stupa van de wereld gefietst, wat een kolos. In de oude tijden was de stupa compleet bedekt met kalk, nu is daar weinig meer van over. Het was 150 meter hoog, helaas is er inmiddels wat van de top gesneuveld.
Onze volgende stop was wederom een stupa, alleen deze was de tweede grootste, tja ja. De omgeving was super. Je kon zien dat het een enorm complex moet zijn geweest, een echte koningsstad. Verder gefietst naar de ghats waar 3000 monniken zich vroeger dagelijks baden. Ik moest gelijk aan India denken, waar we er ook veel gezien hebben. Vervolgens naar de Moonstone, dit was de ingangsteen van een tempel die door de tijd heen elke keer een ring met inscripties kreeg ingegraveerd. De boodschap was om geluk te vinden door eenvoud.
Ruwanweli Saya Stupa
Het was erg warm en de zon begon al te zakken. Je merkt dat toch dat dit doordat je in de tropen bent dit ook snel gaat. In het meer waren veel mensen aan het badderen of de was aan het doen. Vervolgens zijn we naar een ander tempelcomplex gefietst waar een boeddha stond. Hier waren ontzettend veel oudere vrouwen aanwezig. Er was veel gezang en er werd gebeden. Dit was indrukwekkend. Toen we bij de bus aankwamen was het al bijna donker en ik had mijn gewone bril niet bij me. Dit was niet handig. Met de bus naar de groet witte stupa gereden, waar veel locals in witte gewaden, reinheid, aan het bidden waren. Ook hier kwamen meerdere processies voorbij, gelukkig zonder haken. Helaas had ik mijn omslagdoek in de bus laten liggen, dus ik mocht het complex niet op. De geleende sjaal werd te kort bevonden, mijn knieën waren te zien, dus er werd een wit laken onder de toonbank vandaan getoverd. Erg charmant en Lies mocht er ook in.
Doorglopen naar de Heilige boom Tempel, de Sri Maha Bodhi. Het was inmiddels pikkedonker geworden en met zonnebril niets meer te zien. Ik liet me leiden, ofte wel lijden, door mijn allerliefste. Dat gebeurt me geen tweede keer. Was inmiddels toch al weer 7 uur geworden en we hadden dorst en trek. Snel gedoucht en lekker gegeten en gedronken..