Toegangspoort van woning ambtenaar
We hebben de bruidssuite. Wauw, echt hellemaal te gek, wat een ruimte. Een grote zitruimte met een soort nep hout koloniale stoelen, kunst, drank, glaasjes, je kunt het zo gek niet opnoemen. Twee TV’s even vergeten te melden, twee airco’s, een kluis, een kapstok, grote slaapkamer en een giga badkamer waar je eindelijk je toilettas eens goed kwijt kan zonder dat deze nat word of er vanaf dondert.
Toegangspoort Purperen Stad
Vanochtend vroeg opgestaan om naar de ochtend gymnastiek te kijken, al zie je het voor de tweede keer je blijft je verbazen. Om 08:00 uur verzameld en naar de luchthaven gereden. Alles heel voorspoedig alleen de laatste vijf minuten van de vlucht. Helaas hielpen de acupressuurbandjes niet goed genoeg. Na aankomst was helaas voor de tweede keer mijn flightbag open gemaakt slot en rits verdwenen! Jammer maar dan heb ik weer extra ruimte in de rugzak. Erwin vindt het geweldig en geniet in volle teugen. Dat maakt me erg blij.
Rond 15:00 waren we in de Citadel. Ze proberen het te restaureren maar dat kan volgens mij beter en efficiënter.
De Keizerlijke Stad is de belangrijkste bezienswaardigheid van Hué. Vanuit hier regeerden de keizers van de Nguyen-dynastie. Ze hielden er audiëntie en voltrokken religieuze riten die nodig waren om de harmonie tussen hemel en aarde te bewaren. Deze citadel is een geweldig mooi complex van tempels, paviljoens, tombes, muren, grachten, toegangspoorten, musea, winkels en galeries, waar je de geschiedenis van Vietnam ziet. Het is er heerlijk rustig, iets wat je niet snel op andere plekken in Vietnam zult tegenkomen.
Purperen Stad
De citadel is ernstig beschadigd. Vooral door de gevechten tussen de Fransen en de Viet Minh, en tussen de Amerikanen en de Vietcong en tijdens het Tet Offensief in 1968. Het resultaat zijn lege plekken, maar nog steeds is het complex majestueus. De hoofdingang, de Ngo Mon, was vroeger gereserveerd voor de keizer. Klim naar de tweede verdieping voor een mooi uitzicht over de binnentuin. De ingangen links en rechts van de keizerlijke entree waren bestemd voor de burgerlijke en militaire Mandarijnen. Via ingangen in de vleugels kwamen soldaten, paarden en olifanten de stad binnen.
Purperen Stad
Ben je de hoofdingang door dan voert een brug tussen lotusvijvers je naar een voorplein met twee terrassen op verschillende niveaus. Op dit plein, San Dai Trieu Nghi, kwamen de Mandarijnen uit alle delen van het rijk samen om de keizer te eren. Hoe hoger je rang, hoe hoger je op de terrassen mocht plaatsnemen. De linkerkant van het terrein was voor burgerlijke Mandarijnen en de rechterkant voor de militairen.
Doorkijkje
Achter het Thai Hoa Dien ligt de Verboden Purperen Stad (Tu Cam Thanh). De stad met deze bijna magische naam diende als het privé-terrein van de keizerlijke familie. De enige personen zonder keizerlijk bloed die hier naar binnen mochten, waren eunuchs, gecastreerde gevangenenbewaarders die geen bedreiging vormden voor de concubines en vrouwen van de keizer. Overtreders kregen de doodstraf.
Pottenrij
De Verboden Purperen Stad is gebouwd in navolging van het hof van de Chinese keizers in Beijing. Het weerspiegelt het introverte karakter van de Vietnamese keizers. Het gebouw kreeg de bijnaam het Grote Binnenste. Alleen de keizer en zijn familie mocht de Verboden Stad betreden. De stad is in de jaren ’60 – ’70 van de vorige eeuw ernstig beschadigd tijdens het Tet Offensief. Maar het complex is nog steeds indrukwekkend en wordt momenteel gerestaureerd door UNESCO.
Het terrein wordt omringd door een bakstenen muur met zeven poorten. Hier stonden ooit tientallen gebouwen. Het westelijke gedeelte was bestemd voor de harems van de keizer. De bibliotheek, het theater en de archieven lagen in het oostelijk deel van de stad. De zuidelijke gebouwen waren gereserveerd voor officiële aangelegenheden, de noorderlijke voor het privéleven van de keizer.
Schemering
Wanneer je de Verboden Purperen Stad binnenkomt passeer je een binnenplaats waar destijds begroetingsceremonies plaatsvonden. In de kleine gebouwen links en rechts op het terrein bereidden de Mandarijen zich voor op deze ceremonies.
Lokaal een biertje gedronken tegenover het postkantoor. Nog iets gegeten wat we niet geheel thuis konden brengen, misschien was het wel hond, ik weet het niet. We zien het wel. Bij restaurant Mandarijn save gegeten en een borrel gedronken met onze reisleidster en andere van onze reisgroep. Het was heel gezellig.
Hue is in vergelijking met Hanoi een rustige stad met veel minder verkeer. Het is hier wel warmer en meer westers georiënteerd. Morgen een boottocht en een bezoek aan de Thien Mu Pagode en de tombe van Tuc Dol en achterop de brommer.