Gisteren toch ook weer een lange reisdag gehad om bij het strand in Ngwe Saung te komen. Onderweg was niet veel te zien en het laatste stuk van 60 km ging echt over een hele slechte weg. Dan denk je wat is nu 60 km, dat valt toch best mee? Nu daar doe je hier zo maar 2 ½ uur over. Zeker als het laatste gedeelte ook nog door een heuvelrijk gebied gaat. Helaas regende het de hele dag en ook toen we in ons strandparadijsje aankwamen was het een grote grijze, regenachtige, warme, zwoele bedoening. Ik had al op buienradar gekeken en dat voorspelde voor de komende dagen niet veel soeps, een grote paarse buienactiviteit boven de Golf van Bengalen met de windrichting naar Myanmar.

Wat een verrassing toen we vanochtend opstonden. De zon scheen en het zag er veel belovend uit. Van uitslapen was vanochtend niet veel gekomen, want om 5 uur vanochtend gingen op de hoek van ons hotel de luidsprekers open met een of ander gezang. Ik bedacht me wel, laat ik de stekker er maar niet uit trekken, want ik wil maandag wel graag naar huis!

Ons tegen achten al heerlijk geïnstalleerd bij het zwembad met uitzicht over de zee. Er is hier ook een zeer sterke stroming en een behoorlijk verschil tussen eb en vloed. Als je in de zee gaat staan, komen de eerste fluitjes van de lifeguards al en wordt je teruggeroepen. De stroming gevoelt en had me al bedacht dat ik niet verder dan mijn kuiten de zee in zou gaan, zo’n stroming stond er.

We zijn goed verkleurd want de UV straling is hier erg hoog. Al lig je onder een parasol dan wordt je nog bruin. Nog even door de hoofdstraat van het dorp gelopen, maar daar is niets te beleven. De weersverwachting voor morgen is geweldig, dus we gaat het er van nemen.