We hebben een fantastische dag beleefd op onze e-bikes! Dit bleek geen elektrische fiets, maar een elektrische brommer te zijn. Na een proefritje voor het hotel mocht ik los voor het echte werk. Daar ging Lies achter Erwin aan. Behalve de doodordinaire kaart van Bagan had Erwin Maps Me bij zich. Dus verdwalen was deze keer uit den bozen.

Onze eerste fotostop was al na 5 minuten. De opgaande zon gaf een schitterend schouwspel op een pagode. Dus brommertje op de standaard gezet, sleuteltje eruit, rugzakje af, fototoestel eruit, door het zoekertje kijken en…… mist en nog eens mist. Onze kamer was zo koud dat de lens en filters waren beslagen. Dus doekje uit de tas, schoonmaken, in de zon houden om op te warmen, wegvegen en nog een keer. Fototoestel in de zon houden en daar gingen we weer. Dit heeft zo wel een kwartier geduurd.

 

 

Shwe Gu Gyi Temple of Grote Gouden- grottempel was de eerste tempel die we hebben  bezocht en is in 1131 gebouwd door koning Alaungsithu. De tempel staat op een rechthoekige bakstenen platform. De hal en gang rondom het centrum van het heiligdom hebben grote doorgangen en ramen waardoor het geheel een lichte en luchtig indruk maakt. Helaas is er van het stucwerk niet veel meer over.  De monniken willen met ons graag op de foto en dan kunnen wij ook weer met hen op de foto. Er wordt van een Boeddhist verwacht dat hij minimaal 1 x in zijn leven een ervaring opdoet als een monnik. Dit kan ook meerdere malen. Onze gids heeft dit bijvoorbeeld 5 maal gedaan. Als jong ventje, maar omdat een monnik alleen door middel van bedelen kan eten, ontvangt hij alleen in de ochtend en voor 12 uur eten. Dit was voor hem te zwaar omdat hij speels was en in de middag en avond veel honger had. Dit varieerde bij hem van 4 dagen tot een maand. Uiteindelijk besloot hij niet in te treden en te trouwen met een christelijke vrouw.

We hebben vele tempels en pagodes bezocht en het voert te ver om deze in detail te bespreken. Ik weet nu al niet meer wanneer ik welke pagode heb gezien, pfff het waren er veel en we hebben er nog heel veel niet gezien. De ervaring om op een uitzichtpunt of boven op een tempel te staan is niet te beschrijven, het is overweldigend, indrukwekkend en imponerend. Zoals Erwin zei het is hier adembenemend mooi.

Bij een niet toeristische tempel zat een jonge vent te beeldhouwen, wat een monnikenwerk. Kon er niet aan voorbij lopen en heb Erwin een klein Boeddhabeeldje laten kopen, waarna hij hem aan mij gaf. Je mag nooit een Boeddhabeeldje voor jezelf kopen.

Bagan staat ook bekend om zijn lakwerk. Dit is erg arbeidsintensief. Het frame bestaat uit bamboe of zelfs paardenhaar. Op het geraamte wordt een laag klei en lak aangebracht. De lak komt uit de thitsi boom, vlakbij het Inleg meer. Als de lak gedroogd is, brengt men een nieuwe laag aan van lak en as. Dit wordt tot 7 lagen herhaald. Elke laag moet ongeveer 1 week drogen. In de droge lak worden motieven gegraveerd die ze voorzien van een kleur. Daar komt dan weer een deklaag overheen. Daarna brengt men weer een nieuwe gravure en kleur aan etc. De traditionele kleuren zijn groen, rood, geel en rood. In een lakwerk winkel gezwicht voor een paar kommetjes.

 

 

Erwin wilde nog  naar een uitzicht punt om vanaf hoogte de omgeving te fotograferen. Met Maps Me een route uitgezet en over onverharde paden gereden. Op een gegeven moment hield het pad op. Een boer had de weg met doornen takken geblokkeerd. Maar ja wij moesten die kant op, dus er langs gereden en door de akker richting de weg waar we heen moesten. Aangekomen bij de bewuste tempel keek ik omhoog en dacht, tja ga ik dit nu wel of niet doen, want ik heb toch wel last van wat hoogtevrees.  Ook als je van beneden naar boven keek, leek het best wel hoog. Daar gingen we weer schoenen, sokken en sandalen uit en klimmen maar. Toen we boven waren ben ik op de rand gaan zitten en daar is het voor mij bij gebleven. Wat een hoogte, echt niet normaal. Erwin heeft op zijn gemakje een rondje gelopen, nou ik heb me niet bewogen. Maar ja dan moet je nog naar beneden. Rugzak omgedaan en zijwaarts me aan de stenen vasthouden, tree voor tree naar beneden geklommen. Even naar Erwin gekeken, maar daar kreeg ik het Spaans benauwd van, want die ging achterste voren naar beneden. Wat was ik blij dat ik beneden was. Het duurde nog een eeuwigheid voordat Erwin beneden was. Dat was ook eens en nooit weer.

We hadden een frisse duik in het zwembad verdiend en hebben nog lekker wat geluierd aan het zwembad. Morgenochtend vertrekken we vroeg uit Bagan en gaan we naar Kalaw.