Galle en Colombo

De koffers weer ingepakt en op weg naar een zeeschildpadden opvang nabij ons hotel. Er zijn 7 soorten, waarvan er 5 voorkomen op Sri Lanka. Hier worden schildpadden opgevangen die gevangen zijn in netten of in scheepsschroeven van boten terecht zijn gekomen. Als ze hersteld zijn, worden ze weer in zee geplaatst, een soort Pieterburen. Er lag een veld met schildpadeieren, die na 12 weken nadat ze gelegd zijn uitkomen. Deze schildpadjes worden onder begeleiding terug gezet in de zee.

Galle stadsaanzicht

Onze volgende tussenstop was Galle, een gerestaureerde koloniaal vestingstadje. Veroverd  door de Portugezen en later door de Nederlanders en de Engelsen. Er ligt een prachtig fort en veel koloniale panden. In een Nederlands museum veel aardewerk gezien, Delfts Blauw, Makkems, boeren bont, leuk hoor. De eigenaar hield er een hele verzameling op na, munten, baardmankruiken, zilver, edelstenen, verrekijkers, grammofonen. Je kunt het zo gek niet opnoemen. Er zat zelf een vrouwtje te kantklossen.

Fiets tegen boom

Het was erg heet en in de schaduw met de wind ging het nog net. In een restaurant geluncht met uitzicht op zee en heel veel wind. Konden we weer een beetje bijkomen en opdrogen!

De rit naar Colombo duurde ongeveer 2 uur en daar hebben we nog een city toer gehad. Wat viel dat tegen. In vergelijking met 8 jaar geleden is de hele kuststrook nu volgebouwd met torenhoge flats en is er een enorme haven uit de grond gestampt met een grote container overslag. We herkenden weinig van de sfeer die het toen had. In ieder geval blij dat we niet 2 dagen extra hebben bijgeboekt om Colombo te bekijken.

Colombo

Om half zes waren we in het hotel. We hadden gereserveerd bij the Gallery Cafe om als afsluiting van onze vakantie samen een hapje te gaan eten. Het was op zich een hele tour om er te komen. De eerste tuctuc man die we troffen moest na 2 minuten eerst tanken, waarbij we in een rij van 5 tuctucs kwamen te staan. Daar hadden we geen zin in. Wij uitgestapt en op zoek naar een volgende tuctuc. Tja dat was iets moeilijker dan gedacht. Op een gegeven moment kwamen we onze tuctuc man weet tegen. Zijn collega wist het wel, zei hij. Nou daar kwamen we na 5 minuten al achter dat hij het ook niet wist. Wat een drukte, we gingen van links naar rechts over de weg om maar zo snel mogelijk vooruit te komen, het was spitstijd en we hebben meer stilgestaan dan gereden. Wat een uitlaatgassen, verschrikkelijk. Gelukkig na wat heen en weer gevraag, heeft hij ons netjes afgezet en bleef hij op ons wachten tot na het eten. De sfeer in het restaurant was nog hetzelfde als 8 jaar geleden en we hebben genoten. De kunst in de Gallery sprak ons helaas niet aan, dus niets gekocht.

De koffers gepakt en we zijn er klaar voor om naar ons koude kikkerlandje te gaan. We hebben een geweldige vakantie gehad, veel gezien en meegemaakt en hopen dat jullie hebben genoten van onze belevenissen. Hartelijk dank voor jullie leuke reacties.