Gisteren een reisdag gehad. Voor het eerst deze vakantie in een file gestaan, een berg file wel te verstaan. Wat een vrachtwagens en een viezigheid, bah, bah. Kathmandu is en stad van 750.000 inwoners en ligt in een vallei. Als je aan komt rijden zie je alleen maar de stad, smog en heel veel auto`s. Bij aankomst hoorden we dat er tyfus heerst. Dus nog meer opletten met wat je eet en je mondje dicht onder de douche. De kans dat het in het toeristengebied zit is nagenoeg nihil, maar een gewaarschuwd mens telt voor twee!
Onze golfochtend van vanochtend is niet doorgegaan. We kregen te laat bericht om nog e.e.a. te kunnen regelen. Jammer, volgende keer beter.
Programma omgegooid en vanochtend naar Durbar Square geweest met prachtige paleizen. Wat een weelde moet dit toch eeuwen geleden geweest zijn. Aan Durbar Square staat het oude koninklijke paleis, Hanuman Dhoka en het huis van de levende godin, Kumari. Het krioelt er van de mensen, heilige koeien, honden en fietsriskja`s. De levendigheid wordt nog vergroot door de vele souvenirverkopers, die enthousiast proberen hub artikelen te verkopen.
Vervolgens naar de apentempel gegaan, de Swayambhunat. Ons lekker met de taxi naar boven laten brengen, dat scheelt heel wat trappetjes lopen voor ons korte beentjes. Het wolkendek trok helemaal open, dus mooie plaatjes van de stoepa geschoten met een blauwe lucht. Dat was het wachten wel waard. Vanaf de heuvel heb je een prachtig uitzicht over de stad en omringende vallei. Bovenop de stoepa staat een goudkleurig vierkant dat wort bekroond door een aantal boven elkaar gelegen ringen die eindigen in een ronde punt. Vanaf de vier zijden van het vierkant staren de alziende ogen van Boeddha de wereld in. De stoepaheuvel is verder bezaaid met talloze kleinere stoepa`s, gebedswielen, pilaren en andere heiligdommen.
Bij de stoepa staat de pagode van Harati, die de kinderen in de vallei beschermt tegen de pokken en andere besmettelijke ziekten. Deze pagode heeft twee goudkleurige daken en staat recht achter de stoepa. Hier wordt duidelijk hoe het hindoeïsme en het boeddhisme in elkaar zijn vervloeid en dat er een culturele en religieuze eenheid is ontstaan die in Nepal als heel gewoon wordt gezien, maar uniek is voor de rest van de wereld. Swayambhunath is ruim 2.000 jaar oud en het oudste boeddhistische heiligdom in de vallei.
In de middag naar de Bodnath geweest, een stoepa die 500 jaar oud is. Heerlijk boven op het dakterras gezeten met uitzicht op de Bodnath. Om dit voor de derde keer te zien is geen straf. Het plein rondom wordt bevolkt door Tibetanen, die gevlucht zijn bij de inval van de Chinezen. Ook de souvenir winkeltjes ontbreken hier niet. Bodnath is de grootste en een van de mooiste stoepa´s van de wereld. De grote, witte en ronde garbha van Bodnath, de heer van de wijsheid, staat op een vier verdiepingen tellende basis. Bovenop de witte garbha staat een goudkleurige kubus, waarop de mystieke, de alziende ogen van boeddha zijn aangebracht die vanaf vier zijden de wereld in staren. Bovenop de kubus bevindt zich een trapvormige piramide van dertien treden die worden bekroond door een soort paraplu. Het hoogste punt van het heiligdom. De stoepa is versierd met duizenden kleurrijke gebedsvaantjes die wapperend in de wind, de stoepa een feestelijke aanblik geven. De gele ringen zijn gestrooid met saffraan. Rondom het heiligdom zijn talrijke gebedsmolens ingebouwd.
Vanavond Thamal in, de backpackers wijk om te eten en misschien nog even te shoppen









